1. Ἀναφορὰ στὴ θεολογία τοῦ Γέροντος Σωφρονίου
  2. Ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος
  3. Πλατυσμὸς τῆς καρδίας
  4. Πιστοὶ στὴ διαθήκη τῆς ἀγάπης
  5. Τὸ χάραγμα τοῦ Χριστοῦ στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου
  6. Τὸ Αἰώνιο «Σήμερον»
  7. Ἄνθρωπος, ὁ στόχος τοῦ Θεοῦ
  8. Στὰ πρόθυρα τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς
  9. Τὸ αἰώνιο διαυγάζει τὸ πρόσκαιρο
  10. Δίψα αἰώνιας ζωῆς
  11. Μοναχισμός
Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, Αγγλία

(Βιογραφία εκδοθείσα στην εισαγωγή της ρουμανικής έκδοσης του βιβλίου “Πλατυσμός της Καρδίας”).

Γιὰ τὴν ἔκδοση αὐτὴ τοῦ βιβλίου μου, μοῦ ζητήθηκε νὰ γράψω λίγα λόγια πρὸς τοὺς ῥουμάνους ἀδελφούς μου, γνωρίζοντας σὲ αὐτοὺς ποιὸς εἶμαι καὶ πῶς γνώρισα τὸν μακαριστὸ Γέροντά μου Ἀρχιμανδρίτη Σωφρόνιο Σαχάρωφ.

Γεννήθηκα ἀπὸ ὀρθόδοξους γονεῖς στὸ ἀνατολικότερο ἄκρο τῆς νήσου Κύπρου τὸ 1946. Ἀπὸ τὶς τρεῖς ἐνορίες τῆς κωμοπόλεώς μου Ῥιζοκαρπάσου, ἡ κυριότερη ἦταν ἀφιερωμένη στὸν Ἅγιο Συνέσιο ἐπίσκοπο Καρπασίας (ἀρχὲς 4ου αἰώνα, ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 26 Μαΐου, διάδοχο καὶ χειροτονία τοῦ ἁγίου Φίλωνος ἑνὸς τῶν 318 Πατέρων ποὺ συνεκρότησαν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο), καὶ σὲ αὐτὴ τὴν ἐκκλησία βαπτίσθηκα ὡς βρέφος καὶ ἐκεῖ ἐκκλησιαζόμουν μέχρι τὰ 18 μου χρόνια, ὁπότε κι ἀποφοίτησα ἀπὸ τὸ Γυμνάσιό μας.

Τὸ 1964 μετέβηκα στὴν Ἀγγλία γιὰ νὰ σπουδάσω χημεία. Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν σπουδῶν μου στὸ Λονδίνο, στὴν ἐκκλησία ποὺ σύχναζα, συνδέθηκα μὲ μιὰ ὁμάδα Κυπρίων ποὺ εἶχαν τὴ συνήθεια νὰ συναντῶται κάθε ἑβδομάδα καὶ νὰ διαβάζουν ἀπὸ τὴ Φιλοκαλία, τὸν ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη καὶ ἄλλα ἔργα τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπισκέπτονταν τακτικὰ τὴ Μονὴ τοῦ Γέροντος Σωφρονίου, σὲ ἀπόσταση μιὰ καὶ μισὴ ὥρα βορειοανατολικὰ ἀπὸ τὸ Λονδίνο καὶ ἦταν ἀρκετὰ μυημένοι ἀπὸ αὐτὸν στὴν ἐργασία τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Ἀπὸ αὐτοὺς ἄκουσα κι ἐγὼ γιὰ τὴν καρδιακὴ αὐτὴ ἄσκηση.

Ἡ ἀνακάλυψη τῆς ἐσωτερικῆς προσευχῆς ἄλλαξε βαθιὰ τὴ ζωή μου καὶ μοῦ ἔδωσε καινούριο προσανατολισμό. Τὸν πρῶτο καιρὸ εἶχα μεγάλη χαρὰ καὶ ἔμπνευση ἀπὸ τὴν ἐπίκληση τοῦ Ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Σιγὰ – σιγά, ὅμως, ἄρχισα νὰ μπαίνω στὴν πάλη μὲ τοὺς λογισμοὺς καὶ δὲν εἶχα τὴ γνώση οὔτε τὴ δύναμη, ὥστε νὰ φυλάξω τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς καὶ νὰ προχωρήσω στὸν προσωπικό μου ἀγώνα. Ταυτόχρονα εἶχα τὴ διαίσθηση ὅτι κανένας ἀπὸ τὸ περιβάλλον μου δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὲ διαφωτίσει σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα. Τότε ζήτησα ἀπὸ ἕνα νέο τοῦ κύκλου μου, φοιτητὴ στὸ ἴδιο κολλέγιο μὲ μένα ποὺ γνώριζε τὸν Γέροντα Σωφρόνιο, νὰ μὲ πάρει στὸ Μοναστήρι γιὰ νὰ μιλήσω μὲ τὸν Γέροντα καὶ νὰ βοηθηθῶ.

Ἔτσι, λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐπισκέφθηκα τὸ Μοναστήρι γιὰ πρώτη φορὰ στὶς 28 Νοεμβρίου 1966. Ἡ συνάντησή μου μὲ τὸν Γέροντα διήρκεσε ὄχι περισσότερο ἀπὸ μισὴ ὥρα. Πρόλαβα, ὅμως, νὰ κάνω γενικὴ ἐξομολόγηση τῆς ζωῆς μου καὶ νὰ ἐκθέσω στὸν Γέροντα τὸ πρόβλημα τῶν λογισμῶν ποὺ μὲ παρεμπόδιζαν στὴν προσευχή. Ὁ Γέροντας μὲ ἄκουσε προσεκτικὰ καὶ μὲ συντομία μοῦ ἐξήγησε τὸν τρόπο τῆς ἐσωτερικῆς πάλης γιὰ τὴ μεταμόρφωση τῆς ἐνέργειας τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν σὲ πνευματικὴ ἐνέργεια γιὰ τὴν προσευχή. Μοῦ εἶπε, ἐπίσης, πὼς καμμιὰ ἀνθρώπινη τέχνη ἢ ἐπιστήμη δὲν μπορεῖ νὰ ἁρπάξει τὸ αἰώνιο, ἐκτὸς ἂν ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς εὐδοκήσει νὰ μᾶς παραδοθεῖ.

Τὸ γεγονὸς τῆς συναντήσεώς μου μὲ τὸν Γέροντα ἦταν ἀποφασιστικὸ γιὰ τὴ ζωή μου. Ἐπέστρεψα ἀπὸ τὴ Μονὴ στὸ Λονδίνο κρατώντας τὰ μάτια μου κλειστά. Δὲν ἤθελα οὔτε νὰ βλέπω οὔτε νὰ ἀκούω τίποτα, ἀλλὰ νὰ μένω μόνος μὲ αὐτὸ ποὺ ὁ Γέροντας μοῦ μετέδωσε.

Ἕνα μήνα ἀργότερα, τὰ Χριστούγεννα, βρέθηκα πάλι στὸ Μοναστήρι μὲ τοὺς Πατέρες καὶ τὸν Γέροντα γιὰ τέσσερις μέρες. Οἱ ἐπισκέψεις μου γίνονταν ὁλοένα καὶ συχνότερες καὶ σὲ τρεῖς περίπου, τὸ Φεβρουάριο τοῦ 1967 ἐγκαταστάθηκα στὸ μέρος αὐτὸ τῆς μετανοίας μου, τὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπὸ τὸν Γέροντα Σωφρόνιο τὸ 1959 στὸ Essex τῆς Ἀγγλίας.

Τὸν Ὀκτώβριο τῆς ἴδιας χρονιᾶς ὁ Γέροντας μὲ ἔστειλε στὸ Παρίσι μαζὶ μὲ ἄλλους δύο μοναχούς του νὰ σπουδάσω Θεολογία στὸ Ἰνστιτοῦτο τοῦ Ἁγίου Σεργίου. Ὅταν, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἀποπεράτωσα τὶς σπουδές μου καὶ ἐπέστρεψα γιὰ νὰ παραμείνω μόνιμα στὴ Μονή, ὁ Γέροντας τὴ δεύτερη κιόλας μέρα, 29 Ἰουνίου 1972, μὲ ἔκηρε μοναχό. Ἔκτοτε παρέμεινα κοντά του.

Μεταξὺ τῶν ἄλλων διακονημάτων τῆς Μονῆς, μετέφρασα στὰ ἑλληνικὰ τὰ κυριότερα βιβλία τοῦ Γέροντα. Γιὰ τὸ πρῶτο μάλιστα βιβλίο, τὸν Ἅγιο Σιλουανὸ τὸν Ἀθωνίτη, ἐργαστήκαμε γιὰ τὴ μετάφραση μαζί, γιατὶ ὁ Γέροντας, ἂν καὶ ῥῶσος στὴν καταγωγὴ γνώριζε τὴν μητρική μου γλώσσα καλύτερα ἀπὸ μένα.

Τώρα, λοιπόν, τὶ ἐντύπωση παρέμεινε στὴν ψυχή μου ἀπὸ τὰ 27 χρόνια ποὺ ἔζησα στὴ συνέχεια μαζὶ μὲ τὸν Γέροντα;

Εἶναι δύσκολο ἐρώτημα. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα εἶμαι μικρόψυχος καὶ ἀνεπρόκοπος. Μπορῶ νὰ πῶ ὅμως ὅτι ἡ ζωή μας ἐκεῖνα τὰ χρόνια ξεπερνοῦσε τὰ ὅρια τοῦ φυσικοῦ. Εἶχε πλοῦτο χαρᾶς καὶ εἰρήνης καὶ αἰτία γι’ αὐτὸ ἦταν ὁ λόγος ποὺ ἐκπορευόταν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Γέροντα.

Ὁ Γέροντας ἦταν πολὺ προσινὴς καὶ συνεχῶς παρὼν στὴ ζωή μας. Οὔτε δευτερόλεπτο ὡστόσο δὲ χάναμε τὴν αἴσθηση ὅτι ἦταν διαφορετικός. Καὶ ὁ πιὸ τετριμμένος λόγος του, ἀκόμη καὶ τὸ ἀστεῖο του, ἦταν ἄνοιγμα ζωῆς ποὺ ἀναγεννοῦσε τὴν ψυχή. Ἔπειθε ὅτι εἶχε προέλευση τὸν οὐρανὸ καὶ πληροφοροῦσε μὲ χάρη τὶς καρδὲς αὐτῶν ποὺ τὸν ἄκουγαν.

Πολλοὶ ἄνθρωποι ἔχουν νὰ διηγοῦνται ποικιλία θαυμάτων του. Πράγματι, κι ἐμεῖς εἴδαμε ἀρκετά. Ὡστόσο, οὔτε ὁ Γέροντας τὰ πρόσεχε οὔτε ἐμᾶς δίδαξε νὰ τὰ γυρεύουμε. Ἕνα θαῦμα συνέπαιρνε τὸ πνεῦμα μας: ἡ ἔμπνευση καὶ ὁ φωτισμὸς τοῦ λόγου του, ποὺ ὁδήγησε τοὺς ἀνθρώπους ἐγγύτερα στὸ Χριστὸ καὶ συντελοῦσε ἀνακαίνησή τους. Αὐτὸ τὸ θαῦμα κυνηγοῦσε στὴ ζωή του καὶ αὐτὸ ὑπηρετεῖ καὶ μετὰ θάνατο μὲ τὴ μεσιτεία τῶν εὐχῶν του καὶ τὴν παρηγοριὰ τῶν λόγων του.

Στὴν προσπάθειά μου, ὅμως, νὰ ἀπαντήσω στὸ ἐρώτημα ποὺ μοῦ τέθηκε, μίλησα καὶ γιὰ τὸν ἐλεεινὸ ἑαυτό μου, πρᾶγμα ὄχι τόσο σεμνὸ ἀπὸ μοναχικῆς ἀπόψεως. Γι’ αὐτό, βάζω βαθιὰ μετάνοια καὶ ζητῶ συγχώρηση καὶ ἐπιείκεια ἀπὸ τοὺς εὐγενεῖς ἀναγνῶστες.

Ἀρχιμ. Ζαχαρίας

[cool-timeline layout="default" designs="design-2" skin="default" category="timeline-stories" show-posts="10" order="DESC" icons="YES" animations="fade-up" date-format="M Y" story-content="full"]
  • English
  • Greek

1st ed. 2000

Christ, Our Way and Our Life

Christ, our Way and our Life | Archimandrite Zacharias The doctorate thesis of Arch. Zacharias, with original title “The Actualisation of the Hypostatic Principle in the Theology of Archimandrite Sophrony”. It was submitted at the Faculty of Theology of the University of Thessalonica in 1998. It was first published as a book in 2000 in Greek. Soon after, it was translated into English by Sr Magdalen and in 2003 it was published in the USA by St. Tikhon’s Monastery Press. In 2012, it was published in the UK as a 2nd edition, in continuation of the US 1st edition of the book.

1st ed. 2006

The Enlargement of the Heart

The Enlargement of the Heart | Archimandrite Zacharias The text of this book comes from a series of talks given in Wichita, Kansas US after being invited by bishop Basilof Wichita and Mid-America, to speak at his clergy conference. The talks were spoken totally freely without any text preparation and questions and answers followed at the end. There was great inspiration from the priests to hear the word of God and learn about Fr Sophrony and St Silouan and this their thirst opened the heart of Fr Zacharias to speak to them. When Fr Zacharias returned home, the members of the community, transcribed these talks. It was first published as a book by Mount Tabor, USA in 2006. In 2013 the first edition came out by the Monastery of St John the Baptist, Essex.

1st ed. 2007

The Hidden Man of the Heart

The Hidden Man of the Heart | Archimandrite Zacharias Father Zacharias prepared the texts of this book around the theme of the heart with the intent to publish it with that subject. Due to many hours of confessing people it remained on the shelve for a few years. Meanwhile, he was invited again by bishop Basil of Wichita and he thought to use these texts there at the clergy conference. At the end of the conference, we added to the texts the explanatory comments he said plus the questions and answers that followed the end of the lecture. Eventually, it was published as a book later in the same year 2007.

1st ed. 2010

Remember Thy First Love

Remember thy first Love | Archimandrite Zacharias The book it was produced using materials from talks in English, that were given to the Community in the (year), with the theme “The Three Stages of Spiritual Life. The first stage when grace visits man, the second stage when the grace withdraws and the third stage is when the grace returns. The emphasis is laid more on the second stage as this is the most important period in mans’ life as known by most Christians. When the grace withdraws is not a morbid period but an ascetical period where man tries to do everything as at the first period where the tangible grace of God was assisting him in every good deed. The third stage, is usually the shortest period. Man having worked legitimately during the second stage he convinces God that he belongs to Him and he is deemed worthy to be given grace as an inalienable possession that remains with him and with it he passes on to eternity.

1st ed. 2015

Man the target of God

Man the target of God | Archimandrite Zacharias Is a book which is compiled by various formal theological texts that Fr used in various place abroad on the subject of man being the target of God’s visitations. Especially it illustrates this through the life of Fr Sophrony and Saint Silouan. All are theological texts some of which also have questions and answers at the end.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Optio, neque qui velit. Magni dolorum quidem ipsam eligendi, totam, facilis laudantium cum accusamus ullam voluptatibus commodi numquam, error, est. Ea, consequatur.
Shopping Cart
Пролистать наверх