Τέλεια ὑποστατικὴ προσευχὴ ὑπῆρξε ἡ προσευχὴ τοῦ Κυρίου στὴ Γεθσημανῆ, μὲ τὴν ὁποία ἱερούργησε τὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου γιὰ ὅλους τοὺς αἰῶνες. Ὁ ἄνθρωπος στὴν προσωπική του μετάνοια καὶ τὴν πάλη κατὰ τῶν παθῶν βιώνει τὴν τραγωδία ὅλου τοῦ κόσμου. Ἡ προσευχὴ κατεργάζεται τὸν ἄνθρωπο ὑποστατικὸ ὄν, ποὺ περιβάλλει μὲ ἀγάπη τόσο τὸ ἄκτιστο Εἶναι, ὅσο καὶ τὸ κτιστό. Διαπιστώνοντας τὴν οἰκτρὴ κατάσταση ὅλης τῆς γῆς, εἶναι δύσκολο νὰ ἀπορρίψει ὁ Χριστιανὸς τὴ σκέψη ὅτι ἡ προσευχὴ ὑπὲρ τοῦ κόσμου μένει ἀτελέσφορη. Ὡστόσο, σύμφωνα μὲ τὴ μαρτυρία τῶν Ἁγίων ἡ προσευχὴ αὐτὴ εἶναι ἡ «κατέχουσα δύναμις» ποὺ περικρατεῖ τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν καταστροφή. Ἐπιπλέον, συνιστᾶ ἔκφραση τοῦ μυστηρίου τῆς κενωτικῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Φυλάσσει ἄσβεστη πάνω στὴ γῆ τὴ γνώση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν πάγκοινη σωτηρία. Κηρύσσει τὴ φρικτὴ Οἰκονομία ποὺ ἐργάσθηκε ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ συμφιλιώσει Θεὸ καὶ ἄνθρωπο. Διατρανώνει τὸ μέγα καὶ ἀνείκαστο ἔλεός Του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποστατικὴ προσευχὴ στοὺς βίους τῶν Ἁγίων. Ἕνα ἐξίσου τέλειο εἶδος ὑποστατικῆς προσευχῆς εἶναι ἡ ἀναίμακτος θυσία ποὺ προσφέρεται στὴ Θεία Λειτουργία. Κατὰ τὴν τέλεσή της παρατείνεται μέσα στὴν ἱστορία τὸ ἔργο τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ δίδεται στοὺς πιστοὺς ἡ δυνατότητα νὰ ἀνταλλάξουν τὴ μικρὴ ζωή τους μὲ τὴν ἄπειρη ζωὴ τοῦ Θεοῦ.